Skansen Telekomunikacji

Gdzie o telekomunikacji przeczytacie...

Siemens Speedstream 4100/4200

Informacje ogólne


Nazwa ogólna: Siemens Speedstream 4100/4200
Producent: Siemens
Typ urządzenia: Modem ADSL

Obsługiwane technologie:
ANSI T1.413 (ADSL)
ITU-T G.dmt Annex A (ADSL – linia analogowa)
ITU-T G.lite (ADSL)
ITU-T ADSL2
ITU-T ADSL2+

Interfejs komunikacji:
1x RJ-45
1x USB 2.0

Interfejs WAN:
Złącze RJ-11

Obsługiwane systemy operacyjne:
Oficjalnie USB: Windows 98, 98 SE, ME, 2000, XP
Oficjalnie USB: MacOS 8, 9 oraz X (Tylko PPC)
Oficjalnie ETH: Wszystkie urządzenia obsługujące TCP/IP

Obsługiwane tryby enkapsulacji/kapsułkowania:
Point-to-Point Protocol over ATM
Point-to-Point Protocol over Ethernet
Routed Ethernet over ATM (RFC 2684) Bridged Ethernet over ATM (RFC 2684) Internet Protocol over PPP
Half-Bridge (tzw. tryb przeźroczysty)

Siemens Speedstream 4201
Na zdjęciu Siemens Speedstream 4201. Jest to wersja obsługująca Annex M i posiadająca USB. Najnowszy model wykorzystywany przez Orange do usługi DSL.

Opis słowny


Cóż to był za modem, to żaden taki nie będzie. Ale może od początku. Siemens Speedstream 4000 to seria modemów produkowanych przez firmę Siemens. Sama marka Speedstream wywodzi się jeszcze z firmy Efficient Networks - wiadomość ta warta jest zapamiętania. Na ogół istnieją główne dwie wersje Speedstreama 4000 - 4100 i 4200. Różnią się od siebie tylko jedną rzeczą. 4200 posiada port USB do podłączenia komputera. 4100 jest pozbawiony tegoż portu. Tak to większych różnic w oprogramowaniu i sprzęcie nie ma. Seria 4000 prawdopodobnie zapoczątkowana została w 2004 roku. Jednak może na początku coś o wyglądzie zewnętrznym. Ciężko porównać i opisać wygląd samego modemu. Jednak można powiedzieć, że modem ten jest bardzo mały. Mieści się niemalże w dłoni. Jak ktoś kojarzy MikroTika hAPa AC2, to można powiedzieć, że Speedstream jest takiej samej wielkości. Jest tylko trochę grubszy z tyłu. Koloru jest czarnego. Na przodzie ma 5 LEDów: Power wskazująca zasilanie urządzenia, Ethernet informująca o stanie aktywności interfejsu Ethernet, DSL ukazująca stan synchronizacji modemu z DSLAM, Internet (tylko 4100) odzwierciedlająca status sesji PPP lub USB (tylko 4200) odzwierciedlająca status interfejsu USB, oraz Activity, która informuje o ogólnej aktywności urządzenia. Z tyłu urządzenia dość ubogo, gdyż mamy jeden port RJ-11 dla linii ADSL, USB w modelu 4200 do podłączenia komputera, port RJ-45 dla interfejsu Ethernet oraz gniazdo zasilające.

Niech jednak drobna budowa nikogo nie zmyli, gdyż pod kopułą działa prężnie wysokiej jakości układ ADSL - Texas Instruments AR7, który jest przodkiem układów firmy Lantiq. Na pierwszy rzut oka oprogramowania, może sprawiać wrażenie ubogiego w funkcje, jednak tak naprawdę te wszystkie Firewalle, NATy, DNSy i inne funkcje zabezpieczające przed DDoSami, to jedynie dodatki, do prawdziwej funkcjonalności tego sprzętu. Otóż oprócz standardowych trybów PPPoA, PPPoE, Bridge, modem posiada dość unikalną funkcję czyli tzw. Tryb Half-Bridge, przeźroczysty, IP Passthru itd. Niestety nie każde oprogramowanie posiada tę funkcję i czasami ciężko jest ją uruchomić. Pozwala ona na nawiązanie sesji PPPoA/oE przez modem, a następnie… no właśnie. Tutaj pojawiają się spory między użytkownikami, w sprawie jak ten tryb dokładnie działa: przekazuje publiczny adres IP/sieć adresową po DHCP na LAN czy bierze jeden adres z sieci adresowej i resztę puli przekazuje na LAN. Niestety jeżeli prawdą by było działanie tego trybu w ten drugi sposób, to nie da się go użyć w przypadku Neostrady i innych usług z tylko jednym adresem IP. Jest to rzecz, która dzieli użytkowników tegoż modemu. Ktoś może zadać pytanie: Dlaczego nikt tego nie sprawdzi? Otóż nikt nie dostępu do łącza z jednym adresem IP i z całą pulą adresów. No i też nie wiadomo jak dokładnie ten tryb włączyć. Z takich innych problemów tego modemu, można wymienić obecność osobnej opcji w menu o nazwie “Bridge mode”. Nie wiadomo do czego to dokładnie służy. Z instrukcji wynikało by, jakoby modem połączył WAN i LAN w jedno. Jednak próby konfiguracji PPPoE z włączonym tym trybem nie kończą się powodzeniem. Prawidłowa konfiguracja “bridge mode” jaki jest znany użytkownikom ADSLa, polega na odpowiednim skonfigurowania kanału PVC.

Wybaczając jednak te małe niedociągnięcia, Speedstream 4100/4200 staje się naprawdę porządnym modemem, radzącym sobie z liniami telefonicznymi, które już dawno powinny wąchać kwiatki od spodu. Nie bez powodu (prawdopodobnie) w 2006, Telekomunikacja Polska wybrała tenże modem jako modem podstawowy dla usługi Dostęp do Internetu DSL. Abonenci DSLa mogli go dostać działającego w wyżej wymienionym trybie Half-Bridge (DSL z reguły to pula adresów). Oczywiście nie było dostępu do panelu konfiguracyjnego modemu, jednakże takiej potrzeby nie było. Złamanie urządzenia jest bardzo proste, w Internecie dostępne są narzędzia umożliwiające przeflashowanie firmware co odblokowuje dostęp do modemu. Chociaż w urządzeniu nigdy nie podłączonego do usługi DSL, nie ma żadnych blokad i Speedstream ma adres 10.0.0.1 przy masce 255.0.0.0. Reset do ustawień fabrycznych (poprzez przycisk na urządzeniu) może przywrócić dostęp do panelu modemu.

Istnieją jeszcze takie modemy jak Speedstream 4101 albo 4201. Różnią się one zwykle tylko oprogramowaniem i obsługą Annexu M. Modele 4100 i 4200 Annexu M nie obsługują. Panel konfiguracyjny wygląda jednak tak samo.

W przypadku Speedstreama dostępnego w ogólnej sprzedaży / z innym oprogramowaniem niż TP, adres IP modemu to 192.168.254.254 przy masce 255.255.255.0. Warto tutaj również wspomnieć o tym, że istnieją urządzenia na których zainstalowany jest firmware stworzony jeszcze przez Efficient Networks. Warto sobie ten firmware zostawić, gdyż jest on o wiele stabilniejszy niż to co oferuje Siemens. Tak naprawdę mając modem z tym firmwarem, możemy wrzucić go za szafę i o nim zapomnieć. Oprogramowanie od Siemensa nie jest złe, jednak ma swoje zgrzyty, lubi nie działać stabilnie w trybie Half-Brige i Router, na ogół lepiej z tego modemu korzystać w trybie Bridge, a sesję PPPoE zestawić na innym urządzeniu. Jednak soft od Siemensa ma taką przewagę nad tym od Efficient Networks, że wspiera ADSL2 i ADSL2+. Czyli prędkości do 24Mbps. Korzystając z oprogramowania od EN jesteśmy zmuszeni do trybu ADSL, który działa jedynie z prędkością 8Mbps dla pobierania.

Konfiguracja modemu


Konfigurować modem możemy na różne sposoby. Z użyciem panelu graficznego dostępnego z poziomu przeglądarki, poprzez Telnet, a także wbudowany port TTL w płytę główną. Opis dotyczyć będzie konfiguracji z użyciem panelu graficznego. Uzyskać do niego dostęp możemy z reguły używając adresu 192.168.254.254/24, jednakże korzystając z firmware TP należy używać adresu 10.0.0.1/8. Przy pierwszej konfiguracji modem pozwala na ustawienie hasła dostępowego. W przypadku firmware TP, login to: admin, a hasło to: ADmin (nie, to D to nie literówka). Panel modemu nie różni się niczym od innych paneli modemów tego typu. Układ standardowy. Po prawej stronie, menu nawigacyjne, na górze nagłówek z nazwą modemu, jego obrazkiem i odnośnikiem do pomocy. Reszta ekranu to już konfiguracja. Dostępne mamy sześć głównych zakładek: Home, Login, Setup, Status and Statistics, Diagnostics oraz Tools.

Home
Strona domowa naszego panelu. Zawiera nazwę urządzenia, model, wersję firmware, adress MAC oraz status wszystkich połączeń RGC2684.

Login Szybki dostęp do konfiguracji interfesjów PPP. Z tego poziomu możemy wybrać intefejsy, które chcemy połączyć bądź rozłączyć. Możemy przypisać im nazwę użytkownika oraz hasło, a także konfigurować pozycje typu Service Name.

Setup
Tutaj dzieje się cała magia związana z konfiguracją urządzenia. Dzieli się na następujące pozycje:

Status and Statistics
Sekcja związana ze statystkami i statusem modemu i jego interfejsów. Podzielona jest na następujące opcje:

Diagnostics
Diagnostyka ogólna modemu. Przeprowadza testy związane z działaniem połączenia USB/Ethernet, synchronizacji ADSL, sesji PPPoE, pingów ATM OAM, a także sprawdza działanie DNSów.

Tools
Ostatnia już sekcja zawiera narzędzia dotyczące samego urządzenia. Dzieli się na następujące sekcje:

Dodatkowe pliki:
Siemens Speedstream 4100/4200 – User’s Guide: Pobierz
Siemens Speedstream 4100/4200 – Product Feature Matrix: Pobierz

Obecny stan urządzenia / Podsumowanie


Obecnie modem Siemens Speedstream 4100/4200 nie jest produkowany. Nie jest również wspierany przez większości operatorów. Nawet Orange zrezygnował z tego urządzenia na rzecz Cellpipe, działającego w trybie podstawowym. A szkoda, bo do dostepu podstawowego urządzenie jak znalazł. Mały, stabilny i użyteczny. Użyty układ AR7 bije na głowę układ Broadcoma używanego w Cellpipe. Dlatego też jak ktoś poszukuje taniego, ale dobrego modemu ADSL, do podłączenia pod inne urządzenie, to jestem w stanie z czystym sumieniem polecić Speedstreama 4100/4200. Od niego lepsze to są jedynie urządzenia marki DrayTek Vigor i AVM Fritz!Box. Nie używał bym jednak tego modemu w trybie router, gdyż to dość nie bezpieczne, a i samo urządzenie mało oferuje pod tym kątem. Do trybu bridge jednak jest idealny.

Krótkie podsumowanie

Siemens Speedstream 4100/4200 to dwa modemy, wyprodukowane przez firmę Siemens. 4100 to model bez portu USB, zaś 4200 to model z portem USB. Niewielkie rozmiary, pozwalają ukryć urządzenie w różnych miejscach, dzięki czemu nadaje się on do szaf RACK. Taki ONT ale dla ADSLa. Używany niegdyś przy usłudze Dostęp do Internetu DSL w trybie podstawowym. Działa pod kontrolą układu Texas Instruments AR7, co zapewnia stabilne i niemalże bezproblemowe działanie urządzenia. Kiedy modem jest odblokowany, może pełnić funkcję routera. Posiada typowe dla urządzenia tego typu funkcje, DHCP, DNS, DynDNS, NAT, Statyczny Routing, RIP itd. Jednak funkcją, którą modem ten wyróżnia się sposób innych jest tzw. Half-Bridge. W trybie tym, modem nawiązuje sesję PPPoA/PPPoE, zaś adres(y) IP przekazuje na port LAN. Jednak tryb ten dzieli użytkowników modemu. Niektórzy uważają, że nie działa on z jednym publicznym adresem, tylko z pulą adresów, gdyż jeden z nich musi sobie zabrać dla siebie. Niektórzy uważają, że działa on z jednym publicznym adresem i nic dla siebie nie bierze. Trudno to sprawdzić, gdyż trudno ten tryb uruchomić. Nie jest dostępny tak po prostu w panelu administracyjnym. Znajdujący się tam tryb “Bridge Mode”, nie działa poprawnie i nie jest zalecane by z niego korzystać. Tryb bridge można ustawić w ustawieniach wirtualnej ścieżki. Modem wspiera zarówno ADSL, jak i ADSL2 i ADSL2+. Jednak istnieją egzemplarze z zainstalowanym firmware jeszcze od Effcient Networks. Firmware ten nie obsługuje 2 i 2+. Jednak jest stabilniejszy od oprogramowania Siemensa. Obecnie modem nie jest produkowany, ani sprzedawany, a większość operatorów przestała go wspierać. Mimo to doskonale się nadaje na modem w trybie Bridge.

Zalety:

Wady: